امروز بر خلاف همیشه که تو خیابون تو حال خودمم سرم بالا بود !
آدم های که از کنارم رد می شدن و نگاه می کردم کاری که دوستش ندارم
چون حس بدی بهم القا می کنه تمام اینهای که رد می شدن
هرکدوموشون یه جور
مخصوصا نگاهای دخترا برام فرق داشت امروز !
آخرشم یکی شون همچین بهم پرید که ...
من همون تو حال خودم باشم به نفع همه اس !!!
میدونی شاید خیلی چیزا این روزا تحملش سخت باشه!
چیزای که من تو دنیای خودم
چیزای که حتی نمیشه گفت ...
اما وقتی می بینم هنوز کسی هست که باهاش دوتا خیابون
دراز و بریم و برگردیم
و مغازه دارا با نگاهاشون ...
ولی ما فک بزنیم و یکم مغزم وسبک کنم و دلم و آروم…
حالا که فکر میکنم می بینم شاید امروز صبح همچین بی کار بی کارم نبودیم نه؟
پ.ن: آره وجود ایناست که من و دوباره واسه زندگی کردن هُل میده
و مجبورم میکنه دوباره استارت بزنم! دل خوشی های کوچولو!
میشه تو هوای پاکت تا جنون نفس نفس کرد
مثل اولین تولد میشه رویا تو هوس کرد
دلم میخواد آستین مانتوم گشاد بود تا توش تمام نفرتم رو بالا میاوردم ...
پ.ن: با تمام وجودم متاسفم چون هنوز خیلی ها فکر میکنن دخترا ...
هوا اون بیرون پر از ابرهای خوشگله ...
امروز یه دوست قدیمی رو دیدم که من یاد دوران خوش دبستان انداخت
دورانی که دغدغه ای نداشتیم جز نمره ی بیست آوردن !
یاد خانم اجتهد٬ کلاس دوم "الف" ٬ زنگ های ریاضی و
شیطونی های شادی و لپ های قرمز من زیر دستش!
آره امروز شادی رو دیدم همون دختر کوچولوی شیطون و تپل
ازدواج کرده بود ولی تغییر نه زیاد!
یادش بخیر چه دورانی بود دورانی که دوست داشتم
هر چه زودتر بگذره و منم بزرگ شم! خیلی بزرگ!!!
حالا من بزرگم اما ...
دلم می خواد دوباره می رفتم همون مدرسه همون کلاس دوم "الف"
همون زنگ های ریاضی و خانم اجتهد سخت گیرِ ولی مهربون!
وقتی به اون دوران فکر می کنم یه جورای فکر می کنم من چقدر پیر شدم !
دلم بارون می خواد ...
امروز روز خوبی بود ...
من این سکوت و آرامش شب رو دوست دارم
بعضی وقتا فکر می کنم این خونه ی ٬ حالا میشه گفت درب و داغون یا
این اتاق فسقلی ولی پر از آرامش امشب رو با هیچ جا عوض نمی کنم!
آخ که چقدر امروز با نرگس به یاد روزای قشنگمون خندیدیم
شاید روزای نه از نظر منطق لعنتی٬ قشنگ ولی ...
خندیدن به اون موضوع کهنه همیشه منو یاد این تیکه میندازه
به او جز از هوس چیزی نگفتند / در او جز جلوه ی ظاهر ندیدند
به هر جا رفت در گوشش سرودند / که زن را بهر عشرت آفریدند
بهر عشرت آفریدند ؟!
احساس می کنم روز به روز بی روح تر میشم
خالی از احساس و عشق و از همه بدتر شوق زیستن!
این روزها چقدر حس زندگی کردن تو اَونلی رو دارم
"آنی تکرار غریبانه ی روزهایت چگونه گذشت وقتی
روشنی چشمهایت در پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود ..."
دلم پیراهن بلند با آستین های پفی می خواهد و دریاچه ی آب های نقره ای!
پ.ن: دست من نیست دختر کوچولوی پنج سالم این روزها
دلش از اینجور چیزا می خواد!
شاید مامانش یکی واسش دوخت!!!
وای که چقدر دلم رز صورتی می خواست!
اما هر چقدر جلو گل فروشی فکر کردم !
نتونستم واسه خریدش خودمو قانع کنم!!!!!